بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم

باشد که نباشیم و بدانند که بودیم

بیا تا بر آریم دستی زدل                               که نتوان بر آورد فردا زدل

کریما به رزق تو پرورده ایم                        به انعام و لطف تو خو کرده ایم

به لطفم بخوان و مران از درم                        ندارد به جز آستانت سرم

چراغ یقینم فرا راه دار                                   ز بد کردنم دست کوتاه دار

خدایا به ذلت مران از درم                             که صورت نبندد دری دیگرم

نوشته شده در ۱۳٩۱/۳/٤ساعت ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ توسط sinamoosavi نظرات () |

قالب وبلاگ : قالب وبلاگ